14/5/2009 - Mi Suresi

ip ince
ipince

nefesten

ip ince
ipince

bir ucu
ipiçinde

ince ip
ipince

bir ucu

ver ömre

ince
ip


Nisan Serap

7/4/2009 - Küpe

kadın...

görmedi tanrı'yı...

evde yenilgiyle, yenilenme telaşı vardı.

"her şey düzelecek!"
"her şey iyi olacak!"

oysa birbirinden hiç farklı olmayan, birkaç ömrün hatıralarıyla güneşin koynundan,

evin ağır hüznüne düşen gölge biliyordu; yenilgiyle yenilenmenin zor olduğunu...

kadın oturduğu yerde doğruldu

tanrı geri çekildi

yıkıcı bir gürültü, ardından inleme sesleri süzüldü kapıdan

bir ceket düştü zamanın ağırlığıyla askıdan

birşey söylecek gibi oldu kadın

gölge susturdu

hatıraları

sustu kadın...

kalktı, cekete uzandı

sol kulağından annesinin küpesi düştü

ceketin kalbine,

                          sevdalı yenilgiyle...

sevdi, okşadı, üzerindeki tozları aldı, itinayla askıya astı.

küpeye dokunmadı, üşüdü... geri çekildi...

irkildi tanrı! gölge şaşkındı!

usul usul anlamak geçti içinden kadının

ağlayan yüzünü bırakmıştı aynada

sol eliyle siliverdi!

küpe titredi...

birkaç adım attı kapıya doğru, durdu.

evine bakmak istedi.

havlular bir hizada

bardaklar tekmil verir gibiydi

çekmecelerse ser verip, sır vermiyordu

gülümsedi...

küpeye seslendi;

"öğretilerinin arasında sevgili olmak yoktu!

suçsun, suçlusun! sen de kadın..." sustu...

tanrıyla, gölge

gözgöze geldi

içi titreye titreye parçalandı

küpe!

rüzgâr savurdu perdeyi

pencereye doğru yürüdü

sağanak sözler yağmaya başladı

bir özür borçluydu

cekete döndü

fısıldar gibi

"sevgili olmak değil!

anne olmak öğretildi!

affet..."

"teninden doğmak

etinden bir parça gibi

iliklerinden azar azar

yaban geceleri ömrünün alnına mıhlamak isterdim!

affet..."

gölge

yitirdi hatıraları

tanrı gitti

inancı

öldürdü kadın!



Nisan Serap

25/3/2009 - İz

düştün


düş
.../tün




Nisan Serap

15/3/2009 - Buke

o şehir uzak, bu sokak çıkmaz
şu ev eksik biraz

ruhum
aklımı feveran geçiyor

gitme! kal biraz...

l
saçları beklemekten ağaran gökyüzüne sarılan gecede
sevdanın soğuyan teninde uykuya dalarak
rüyalar arasından seçmek zor hayalini

seslenecek gibiyim
sesin düş kuyusunda
giz..


içe dönüyor her şey
düşler, yenilgileri örtüyor

ellerimde dağılıyor günden kalan gölgeler
gerçekler neredeler

geceyi sarıyor buke
buğulanıyor buseler

gitme!
hiçbir şeyim
her şeyden hiç...

ll
hangi mevsim hangi ay
ne farkeder

kendine kanıyor zaman
unutmak insandır
özlemek insan
aşk sanrı da olabilir
ne farkeder

lll
hayatı özetler gibi
tenimden geçtiğin
terimden içtiğin
içimde demlediğin
aşkla kal!

yoksa;
düşümün soğuduğu göğsünde
bir karanfil gibi ölebilirim...


Nisan Serap

12/3/2009 - Deja Vu